Od kwietnia do października dojeżdżam rowerem do pracy, a w weekendy robię dłuższe trasy za miasto. Każdej zimy powtarzał się ten sam scenariusz. W listopadzie chowałam rower do piwnicy, a w marcu pierwsze podjazdy przypominały mi, ile kondycji straciłam przez kilka miesięcy przerwy. Bolały mnie uda, brakowało mi tchu, a znajomi odjeżdżali mi na pierwszym wzniesieniu. W końcu postanowiłam, że tej zimy będzie inaczej, i zaczęłam szukać sprzętu do domu. Szybko okazało się, że wybór nie jest tak oczywisty, jak się wydawało. Jeśli też jeździsz na co dzień i nie chcesz zaczynać każdego sezonu od zera, ta historia może oszczędzić Ci kilku błędów.
-
Zimowy spadek formy – po co rowerzyście sprzęt do domu?
-
Rodzaje rowerów treningowych – który typ pasuje do Twojego celu?
-
Opór magnetyczny, powietrzny czy elektromagnetyczny – co zmienia w praktyce?
-
Regulacja siodełka i kierownicy – jak ustawić rower jak swój własny?
-
Stabilność i hałas – jak trenować w mieszkaniu bez stresu?
-
Jaki rower treningowy wybrać na zimę dla rowerzysty?
Zimowy spadek formy – po co rowerzyście sprzęt do domu?
Przez kilka sezonów próbowałam ratować się bieganiem i domowymi ćwiczeniami z YouTube. Kondycja ogólna jakoś się trzymała, ale na rowerze i tak czułam różnicę. Jazda angażuje mięśnie w specyficzny sposób, a płynnego, rytmicznego pedałowania z określoną kadencją trudno zastąpić czymkolwiek innym. Wiosną moje nogi po prostu „nie pamiętały” roweru.
Rozważałam trenażer, na który wpina się własny rower. To świetne rozwiązanie dla kolarzy szosowych, ale u mnie nie zdało egzaminu. Mój rower trekkingowy ma szerokie opony, błotniki i bagażnik. Rozpinanie go co tydzień i pilnowanie, żeby nie pobrudzić podłogi, szybko by mnie zniechęciło. Rower treningowy stoi gotowy w kącie, nie zużywa opony ani łańcucha i wymaga tylko tego, żebyś na niego wsiadła. Jeśli chcesz po prostu utrzymać formę do wiosny, to rozwiązanie jest znacznie wygodniejsze.
Rodzaje rowerów treningowych – który typ pasuje do Twojego celu?
Zanim zaczęłam porównywać konkretne modele, musiałam zrozumieć, czym różnią się poszczególne typy. Najczęściej spotkasz cztery:
-
klasyczny rower pionowy – pozycja jak na rowerze miejskim, prosta obsługa, dobry do lekkiego cardio,
-
rower poziomy (leżący) – z oparciem, które odciąża kręgosłup i kolana, dobry przy rehabilitacji lub dla osób starszych,
-
rower spinningowy – z ciężkim kołem zamachowym i sportową pozycją, przeznaczony do intensywnych interwałów,
-
rower z oporem powietrznym (air bike) – z ruchomymi ramionami, angażujący całe ciało, ale głośny i bardzo wymagający.
Jeśli na co dzień jeździsz w pozycji wyprostowanej, rower pionowy będzie dla Ciebie najbardziej naturalny. Jeżeli masz szosę lub gravela i zależy Ci na mocnych treningach, przyjrzyj się rowerom spinningowym. Pozwalają przyjąć bardziej pochyloną pozycję i jechać na stojąco. Ja wybrałam rower pionowy z dość ciężkim kołem zamachowym, bo jego ustawienie było najbliższe mojemu trekkingowi.
Na tym etapie wpadła mi na Allegro kategoria rowerów treningowych. Filtry pozwoliły mi szybko zawęzić wyniki do rowerów pionowych z maksymalnym obciążeniem powyżej 120 kg i porównać kilka modeli obok siebie. Dzięki temu w jeden wieczór miałam krótką listę zamiast trzydziestu otwartych kart w przeglądarce.
Opór magnetyczny, powietrzny czy elektromagnetyczny – co zmienia w praktyce?
Rodzaj oporu wpływa na to, jak jazda „czuje się” w nogach i ile hałasu robi sprzęt. W najtańszych modelach spotkasz opór mechaniczny, czyli klocek cierny dociskany do koła. Działa, ale z czasem się ściera, pracuje nierówno i bywa głośny. Opór magnetyczny regulujesz pokrętłem, które przybliża lub oddala magnesy od koła. Jest cichy, płynny i praktycznie bezobsługowy, dlatego w domu sprawdza się najlepiej.
Opór elektromagnetyczny działa podobnie, ale steruje nim komputer. Możesz wtedy korzystać z gotowych programów, trenować na stałej mocy w watach albo połączyć rower z aplikacją. To przydatne, jeśli lubisz liczby i chcesz trenować według planu. Opór powietrzny rośnie wraz z prędkością pedałowania, więc daje bardzo naturalne odczucie, ale wentylator mocno szumi.
Druga ważna sprawa to masa koła zamachowego. Im jest cięższe, tym płynniej pracuje korba i tym bardziej jazda przypomina tę na prawdziwym rowerze. W moim modelu koło waży 8 kg. W porównaniu z lekkim rowerkiem, na którym jeździłam kiedyś u rodziców, różnica jest ogromna. Nie czuję szarpania w martwych punktach korby, a przy wyższym oporze mogę spokojnie symulować podjazd.
Nie lekceważ też komputera. Do lekkiego cardio wystarczy prosty licznik z czasem, dystansem i spalonymi kaloriami. Jeśli jednak chcesz trenować regularnie, przydadzą Ci się odczyt kadencji, pomiar tętna przez pas piersiowy i łączność Bluetooth z aplikacją. Przez pierwszy miesiąc jeździłam „na czuja” i nie widziałam postępów. Dopiero gdy zaczęłam pilnować kadencji około 85–90 obrotów na minutę i zapisywać treningi, zobaczyłam, że te same 40 minut pokonuję przy coraz wyższym oporze.
Regulacja siodełka i kierownicy – jak ustawić rower jak swój własny?
Pierwsze dni były rozczarowujące. Po dwudziestu minutach bolały mnie kolana, a siodełko uwierało bardziej niż na najdłuższej trasie. Problem nie leżał w sprzęcie, tylko w ustawieniu. Przeniosłam więc pomiary z mojego roweru. Zmierzyłam odległość od środka osi korby do górnej powierzchni siodełka i ustawiłam rower treningowy na tę samą wysokość. Przy pedale w najniższym położeniu noga powinna być lekko ugięta w kolanie, a nie wyprostowana na sztywno.
Przy wyborze sprawdź, czy siodełko można regulować zarówno w pionie, jak i w poziomie, czyli przesuwać je do przodu i do tyłu. Ta druga regulacja często jest pomijana, a to od niej zależy, jak kolano ustawia się nad pedałem. Przydają się też regulowana kierownica i informacja o zakresie wzrostu użytkownika. Jeżeli masz ulubione siodełko, sprawdź, czy da się zamontować standardowe siodło rowerowe. Ja tak zrobiłam i dyskomfort zniknął niemal od razu.
Stabilność i hałas – jak trenować w mieszkaniu bez stresu?
Rower treningowy, który kołysze się przy mocniejszym pedałowaniu, szybko przestaje cieszyć. Stabilność zależy od masy całkowitej, szerokości podstawy i maksymalnego obciążenia. Dobrze jest wybrać model, którego limit jest o około 20–30 kg wyższy od Twojej wagi. Rama pracuje wtedy z zapasem, a sprzęt nie trzeszczy przy jeździe na stojąco. Sprawdź też, czy rower ma poziomowanie nóżek, bo podłogi w starszych blokach rzadko są idealnie równe.
W mieszkaniu liczy się też hałas. Napęd paskowy jest wyraźnie cichszy niż łańcuchowy i nie wymaga smarowania. Pod rower warto podłożyć gumową matę, która tłumi drgania i chroni podłogę przed potem. Trenuję wieczorami, gdy dzieci śpią, a przy oporze magnetycznym słychać tylko delikatny szum. Nawet domownicy oglądający film w pokoju obok nie narzekają.
Jaki rower treningowy wybrać na zimę dla rowerzysty?
Gdybym miała wybierać jeszcze raz, kierowałabym się kilkoma zasadami:
-
dopasuj typ roweru do pozycji, w jakiej jeździsz na co dzień,
-
wybierz opór magnetyczny lub elektromagnetyczny zamiast ciernego,
-
do regularnych treningów szukaj koła zamachowego o masie co najmniej 6–8 kg,
-
sprawdź regulację siodełka w pionie i w poziomie,
-
zostaw zapas w maksymalnym obciążeniu,
-
postaw na napęd paskowy, jeśli trenujesz w bloku.
Efekt? Tej wiosny pierwszy dłuższy wyjazd za miasto przejechałam bez zadyszki i bez bólu ud na podjazdach. Trzy treningi w tygodniu po 40 minut, w tym jeden z interwałami, wystarczyły, żebym weszła w sezon z formą, a nie z jej resztkami. Zamiast frustracji, że znowu zaczynam od zera, poczułam satysfakcję, że tym razem zima nie wygrała. A rower treningowy wciąż stoi w kącie i czeka na kolejne deszczowe dni.
Dobry rower treningowy nie zastąpi wiosennych tras, ale sprawi, że wyjedziesz na nie w formie. Najważniejsze jest dopasowanie sprzętu do Twoich nawyków z prawdziwego roweru: pozycji, ustawienia siodełka i intensywności jazdy. Jeśli dobrze to przemyślisz, zimowe treningi przestaną być obowiązkiem i staną się przyjemnym przedłużeniem sezonu. U mnie zamiast frustracji pojawił się wreszcie spokój o formę.
Artykuł sponsorowany
